ျမင္ကြင္းတစ္ခုအေၾကာင္း

တစ္ေန႔ က်ေနာ္ ၿမိဳ႔ထဲကိုအလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႔သြားပါတယ္ ။ အျပန္က်ေတာ့ ကားစီးဖို႔ဆိုၿပီး
၃၈ လမ္းမွတ္တိုင္ေရွ႕မွာကားရပ္ေစာင့္ေနခဲ့ပါတယ္။အခ်ိန္ကေတာ့ ေန႔လည္ ၂ နာရီခြဲေလာက္
ရိွပါၿပီ ။အဲဒီအနားမွာ တုန္တုန္ခ်ိခ်ိနဲ႔ ့ အဘြားအိုတစ္ေယာက္ဟာပိုက္ဆံထိုင္ေတာင္းေနပါတယ္။
အဲဒီအဘြားအိုက အသက္ ၈၀ ေလာက္ရိွပါၿပီ ။
အဲဒီအခ်ိန္မွာဘဲ ေနေရာင္ဟာ အဘြားအိုထိုင္ေနတ
ဲ့ေနရာကိုက်လာပါတယ္။အဲဒီအခါမွာ အဘြားအိုဟာ ေနရိပ္တဲ့ေနရာကိုေျပာင္းဖို႔ ႀကိဳးစားပါေတာ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ ထိုင္ရာကမထႏိုင္ရာတဲ့အဘြားအိုဟာ နေဘးမွာရွိတဲ့ လိုင္းကားရပ္ေစာင့္ေနတဲ့
ေကာင္ကေလးတစ္ေယာက္ကိုလွမ္းအကူအညီေတာင္းပါတယ္ ။ အဲဒီအခါမွာ အဲဒီေကာင္ကေလးက
အဘြားအိုကို ခ်ိဳင္းကေနမၿပီး အဘြားအိုေရြ႔လိုတဲ့ အရပ္ကို ကူညီၿပီးေရြ႕ေပးပါတယ္။ၿပီးေတာ့
ေကာင္ကေလးက အဲဒီအဘြားအိုကို ပိုက္ဆံ၅၀၀ လႈလိုက္တာကိုက်ေနာ္တို႔ကားရပ္ေစာင့္ေန
ၾကတဲ့သူအားလံုးျမင္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ က်ေနာ္တို႔ကားရပ္ေစာင့္ေနတဲ့သူေတြအားလံုးဟာ
အဲဒီေကာင္ကေလးကို ခ်ီးက်ဴးေလးစားတဲ့အၾကည္႔ေတြနဲ႕ အဲဒီေကာင္ကေလးကို၀ိုင္းၾကည့္ေနၾက
ပါတယ္ ။က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာလည္း ၾကည္ႏူးစိတ္နဲ႔အတူ အဲဒီေကာင္ကေလး
ကို ခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္ ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ အဲဒီေနရာမွာ ကူညီတတ္တဲ့စိတ္ နဲ႔ သဒၵါတရားကို
ပါ တၿပိဳင္နက္ထဲေတြ႔လိုက္ရလို႔ပါ။ဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာဘာမွမထူးျခားတဲ့ျမင္ကြင္းတစ္ခုပါ။
ဒါေပမယ့္လူေတြအားလံုးကိုအသိတရားေပးသလိုခံစားရတဲ့အတြက္က်ေနာ္အတြက္ေတာ့
မဂၤလာရွိတဲံျမင္ကြင္း၊ က်က္သေရရွိတဲ့ျမင္ကြင္းလို႔ဘဲဆိုခ်င္ပါတယ္။






[+/-] show/hide this post